Hastanın öyküsü alınır ve fizik muayene yapılır,
- EKG: Kalp elektrografisi ritim bozukluğunu göstermede en önemli yöntemdir. Ayrıca ekstrasistolün EKG’deki görüntüsüne bakarak kalbin neresinden kaynaklandığını, ablasyon için başarı ve risk olasılıklarını tahmin edebiliriz. Eğer hastanın daha önce bir EKG’sinde ritim bozukluğu saptanmışsa bu son derece önemlidir. Hastanın EKG’yi yanında getirmesi veya telefonunda bir fotoğrafını taşıması tanı konmasını çok kolaylaştırır.
- Holter ritim analizi: 24 saat veya bazan birkaç gün süreli ritim takibidir. Eskrasistollerin tedavisinin planlanmasında 24 saatlik Holter’de kaç adet ekstrasistol olduğu ve bunun 24 saatteki toplam atımların yüzde kaçına denk geldiği son derece önemlidir. Hastanın göğsüne yapıştırılan küçük elektrodlar küçük bir cihaza bağlanır. Cihaz bağlı olduğu sürece her atımı kaydeder. Hasta bu cihazı bir omuz askısı ile veya cebinde taşır, cihaz bağlıyken normal günlük aktivitesine ve işlerine devam eder. Cihaz çıkarıldıktan sonra bilgisayarda analiz edilir ve anormal ritim varsa saptanır.
- Olay kaydedici veya event recorder: Daha seyrek belirtileri olan hastalarda birkaç hafta veya birkaç ay gibi daha uzun süreli ritim takibi yapan cihazlardır,
- EKO (Ekokardiyografi): Kalbin ultrasonografisidir. Kalp boşluklarının büyüklüğünü, duvarlarının kalınlığını, kalbin kasılma ve gevşeme fonksiyonunu, kapaklarını, aort damarını detaylıca gösterir. Kalpte yapısal bir problem var mı, ritim bozukluğuna neden olan bir kalp hastalığı var mı veya kalp ekstrasistollerden etkilenmiş mi diye önemli ipuçları verir.
- Kan testleri: Şeker, böbrek ve karaciğer fonksiyonları, kan sayımı ve tiroid hormonlarını kapsar Efor testi, Bilgisayarlı tomografi veya MRI, (Kalp kası hastalığı şüphesi olduğunda MRI fayda sağlayabilir. Özellikle ARVD dediğimiz doğuştan ritim bozukluğu, ekstrasistoller, VT ve kalbin sağ tarafında büyüme ile seyreden genetik hastalıkta.)